Hoe ouder men wordt, hoe belangrijker het is zich te blijven ontwikkelen, en hoe klemmender de noodzaak een neiging tot herkauwen te beteugelen. H.C. ten Berge

Daarom, in plaats van een standaard chronologische biografie beschrijf ik drie terreinen van onderzoek en kennis die fundamenteel zijn voor therapie.

1. Medische wetenschap en geneeskunde

Geneeskunde, de mens als biologisch organisme.

Het artsexamen uit Leiden uit de jaren tachtig is de basis van al het therapeutisch handelen. Hoe uitgebreid de rondgang door alternatieven ook is geweest ik ben nooit van het arts zijn afgestapt. Voor een dokter is de mens  een intelligent design en ons begrip van dit design heeft de ontwikkeling van geneeskunde mogelijk gemaakt; we begrijpen de ‘mechaniek’ van de ‘biologische machine’. De medische aanpak van een probleem is:  Wat gaat er niet en wat kan daaraan gedaan worden? Wat is de kennis over dit probleem, hoe moet het worden aangepakt? In het verlengde daarvan leeft ook de vraag; hoe menselijk te leven  wanneer het lichaam minder optimaal functioneert?

En toch weten we nu dat de mens geen design is. We zijn als alle andere dieren veranderende, evoluerende levensvormen die komen en gaan.  De geneeskunde bevindt zich in een toestand waarbij we constant vooruitgang boeken zolang we de mens als design zien. Het groeiende besef dat dit niet meer de wetenschappelijke realiteit is suggereert dat de medische aanpak mogelijk te kort schiet in een totale visie op de menselijke beleving. Veel mensen beleven geneeskunde dan ook ook als minder persoonlijk.

 

François Weber in 1978
François Weber in 1978 ten tijde van de studie medicijnen in Leiden.

 

2. Neurowetenschap en bewustzijn

Het bewustzijn, het besef dat we leven.

Als we het gehele biologische bestaan in aanmerking nemen is ons bewustzijn een relatief recent fenomeen. Het bewustzijn, die het meest complexe orgaan in het universum (onze hersenen) tezamen met de meer animale impulsen dagelijks “samenvat” in relatief simpele uitlatingen, gevoelens en waarnemingen.

Het menselijk bewustzijn is een onderzoeksterrein voor archeologie, anthropologie, filosofie, neurowetenschappen en psychologie om enkele belangrijke te noemen. Het bewustzijn geeft ons inzicht, zoals de visie van de mens als biologische machine, maar ook het besef van onze sterfelijkheid zowel als individu als soort.  Enerzijds zou men het bewustzijn ook weer willen aanpakken als onderdeel van ons design (neuroscience) en er een specialisme van maken (psychologie/psychiatrie), anderzijds naderen we als individuen de vraag die steeds dringender wordt: Hoe handhaven we ons als mens in de overdonderende wetenschappelijke vooruitgang zoals kunstmatige intelligentie (AI) en nanotechnologie. Hoe blijf ik mezelf? En wie ben ik dan? En de nieuwste vraag, draag ik verantwoordelijkheid voor de wereld?

 

3. Levenskunst

De kunst van het leven in een tijd van wetenschap en crisis.

Hoewel ik de wetenschappen als ‘hoogste categorie’ van kennis beschouw zijn de wetenschappen niet het leven zelf en blijft men in de praktijk dus altijd aanlopen tegen de ‘harde filosofische vragen’. Het grootste deel van onze realiteit, zoals we die ervaren, wordt zelden door wetenschappelijke feiten (waarvan bovendien ieder van ons er maar bar weinig van kennen) op bevredigende wijze beantwoord. Wetenschap is een gezamenlijke inspanning waaraan ieder zijn piepkleine steentje kan bijdragen, maar het leven, dat leven we tenslotte toch alleen. Deze levensvragen vinden voornamelijk expressie in kunst, literatuur, poëzie, muziek, cultuur, samenleving, spiritualiteit, liefde, relaties en nog veel meer dat zich in onze bizarre archeologisch ‘opgestapelde’ hersenen afspeelt.

Zo een breed gebied bewandelen heeft meer weg van koorddansen, dan een wetenschappelijk verantwoorde onderneming.  Therapie doen met mensen die in dit complexe gebeuren zijn vastgelopen ben ik dan ook meer en meer als het oproepen van creativiteit gaan zien.

 

Tenslotte ’n paar uitstapjes die wellicht vermeldingwaard zijn:

Acupunctuur:  Postacademisch onderwijs voor artsen gevolgd in Parijs  aan de Ecole Française d’Acupuncture, het universitair ziekenhuis CHU Bichat en  Institut Ricci van de faculté de jésuite de Paris. Toentertijd aangesloten bij ASMAF -Ass Médecin Acuponcteur de France-. En bij de RU Groningen waar in samenwerking met de TMC University Shanghai, neurofysiologie en acupunctuur werd onderzocht.

Homeopathie:  Een opleiding te Wageningen (SHO) tot homeopatisch arts. Toentertijd aangesloten bij VHAN (ver. Hom Artsen Ned.) Seminars in binnen en buitenland. In de periode 1996-2001 docent in Praag. Columnschrijver voor collegiaal forum. Voorvechter geworden om de klassieke homeopathie bij de psycho-analytisch en humanistische benaderingen van de mens onder te brengen en de farmacologische interpretatie te suspenderen. Zie Scriba Medicorum  en youtube.

Als kind van mijn tijd :  Meegelift in ‘negentiger jaren’ golven; groepswerk, martial arts als therapievorm, spirituele ontwikkeling, osteopathie, meditatie, hypnose technieken… alles eerst als leerling later als docent.

Ouderenzorg:  Mijn laatste etappe in deze éducation permanente van geneeskunde, de basis opleiding tot CRA (controlerend raadgevend arts) in Leuven 2017.

 

De verhuizing met mijn gezin naar Andalusië, ‘off the grid’ en daarmee verminderde werkdruk, meer tijd en ruimte tot verdieping en verbreding van de verschillende perspectieven over de menselijke ervaring en geneeskunde. Met name het overdenken en herschrijven van hermetische theoriën, zoals homeopathie en acupunctuur, in een genuanceerde multidiciplinaire benadering.

Cuevas de la Luz
Een van mijn favoriete plekken voor workshops: Cuevas de la Luz

 

 

Lees hier over de online consulten en therapie

Bekijk het zelfhulp boekje Gerechten voor Gedachten

Gerechten voor Grdachten

 

 

Banner: Foto van detail van een plafond bewerking in het Alhambra.